“उ सा से”

असताना मी,आनंदाच्या भरात,
कुटुंबाच्या सण, सोहळ्यात,
मित्रांच्या गराड्यात,
सुख, स्वप्नाच्या दारात.!
वेळ साधूनी नेमकी,
मनाच्या दुखऱ्या कप्प्यातून,
अवचित अवतरे तू,
भूतकाळाच्या गाभाऱ्यातून,
अन् माझ्या डोळ्यांच्या कडा,
जातेस ओल्या करून.!
चुकले कोण की बरोबर,
अवधी न मिळाला उत्तराला,
होतो टाकत उसासे ,
ऐकत मुकेश, रफिला,
नव्हते भान, दिस रातीचे,
भटकतसे दिशाहीन
वाढवून खुंट दाढीचे,
दिल्या घरी तू सुखी रहा,
करी सांत्वन मनाचे.!
होता मनाचा कॅनव्हास,
नितळ सुंदर,
केलेस त्यास,
सप्तरंगी रमणीय मनोहर,
मिळे एकांत बोलण्या, कधीतरी,
मन थिजून जाई, भेटीच्या ओढीने,
काटे घड्याळाचे,
धावती हरणाच्या गतीने,
न कळे वेळ,
कसा भरकन निघुनी जाई,
देताना निरोप तुला, जीवावर येई.!
आता तर ओळख ही टाळली,
देवाण घेवाण, कसलीही न उरली,
कर्तव्याच्या कबरीखाली,
प्रेते प्रीतीची, कायमची पुरली,
पण इतके होऊनही,
आठवणींच्या हिंदोळ्यात,
तू कायमची विसावली.!
पाहुणा असे चार दिसाचा,
या धरतीवर,
सरण गेले मसणावर,
घेऊन जाईन मी , दुखर्या मनाला,
लळा असे, मजसी त्याचा ,
अन् त्याचा मला ,
मग करील तो, तिकडे ही,
कडा ओल्या, माझ्या डोळ्यांच्या.!
मग करील तो, तिकडे ही,
कडा ओल्या, माझ्या डोळ्यांच्या.!!
मग करील तो, तिकडे ही,
कडा ओल्या, माझ्या डोळ्यांच्या.!!!
अरुण निकम,
9323249487.
मुंबई.
दिनांक…28 /10/2025.
संपूर्ण महाराष्ट्रातील घडामोडी व ताज्या बातम्या तसेच जॉब्स/शैक्षणिक/ चालू घडामोडीवरील वैचारिक लेख त्वरित जाणून घेण्यासाठी आमच्या व्हाट्सअँप चॅनलला Free जॉईन होण्यासाठी या लिंकला क्लीक करा

तसेच खालील वेबसाईटवर Click करा
दैनिक जागृत भारत


